చిన్నప్పుడు పారదర్శకమైన గాజుగోళీలో రంగురంగుల ప్రపంచాలని చూసినపుడు
గోళీలోకి వెళ్ళిపోయి ఆ రంగుల్ని తాకితే బావుండనిపించేది
ఎటునుంచీ లోనికి వెళ్లే వీలులేని
నున్నని గాజువలయం మీదినుండి నా కల జారిపోతూ ఉండేది
గోళీలో రంగులూ, గోళీ వెలుపల నేనూ
మా మధ్యన స్వచ్ఛమైన దిగులుతో మెరిసే క్షణాలూ
ఒక గుర్తులేని ఉదయం
గోళీలు నా బాల్యాన్ని వెంటబెట్టుకొని
చిరునామా తెలియని లోకాలకి వలస వెళ్లిపోయాయి
పర్వతాల్లా, మహావృక్షాల్లా కనిపించే
పెద్దవాళ్లలో ఒకడినైపోవాలనే కల ఒకటీ
కాలం తన ఒడిలో కుర్చోబెట్టుకొని నిజం చేసి చూపించింది
వెనుదిరిగి చూసుకొంటే
బాల్యాన్ని కోల్పోవటమే ఉంటుంది కానీ
పెద్దవాళ్ళం కావటం ఉండదని అర్థమయింది!
ఊహల మంత్రదండం తలపై తాకించుకుని
బాల్యంలో నిలబడి ప్రపంచాన్ని పరికించాను ఒకసారి
విశ్వం ఒక గాజుగోళీ!
పారదర్శకమైన గాజుశూన్యంలో చలించే రంగుల ప్రపంచం ఇది!
వలసవెళ్లిన బాల్యం తిరిగివచ్చి నన్నొక గాజుగోళీ లోపల నిలబెట్టింది!
ఇప్పుడు ఎటునుంచీ బయటికి వెళ్లే వీలులేని
నున్నని గాజువలయం అవతల ఏముందో తెలుసుకోవాలనిపిస్తుంది!
ఊహల మంత్రదండం తలపై తాకించుకుని
బాల్యంలో నిలబడి ప్రపంచాన్ని పరికించాను ఒకసారి
విశ్వం ఒక గాజుగోళీ!
పారదర్శకమైన గాజుశూన్యంలో చలించే రంగుల ప్రపంచం ఇది!
వలసవెళ్లిన బాల్యం తిరిగివచ్చి నన్నొక గాజుగోళీ లోపల నిలబెట్టింది!
ఇప్పుడు ఎటునుంచీ బయటికి వెళ్లే వీలులేని
నున్నని గాజువలయం అవతల ఏముందో తెలుసుకోవాలనిపిస్తుంది!
రచన: బివివి ప్రసాద్

చాలా మంచి కథ
ReplyDelete